دل نوشته های میلاد
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
کمرم را ب زمین کج کردند.... کمرم را ب زمین کج کردند.... گفتم :ای پیر جهان دیده بگو از چه تا گشته ، بدینسان کمرت؟مادرت زاد ، به این صورت زشت ؟یا که ارثی است تو را از پدرت ؟ناله سر داد : که فرزند مپرس سرگذشت من افسانه ست آسمان داند و دستم ،که چه سان کمرم تا شد و تا خورده شکست هر چه بد دیدم از این نظم خراب همه از دیده ی قسم دیدم فقر و بدبختی خود ، در همه حال با ترازوی فلک سنجیدم تن من یخ زده در قبر سکوت دلم آتش زده از سوزش تب همه شب تا به سحر لخت و ملول آسمان بود و من و دست طلب عاقبت در خم
برچسب:
نویسنده: نیکی فرهادی
فلک کور است دل شوریده در شور استصدای خنده و آواز می آید
ز کوی دلبرم امشب صدای ساز می آیددلم بی وقفه می لرزدنمی دانم چرا تنگ است و می ترسدقدم لرزان به سوی کوچه می آیمو با خود زیر لب آهسته می گویمخدا یا ترس من از چیست ؟عروس جشن امشب کیست ؟صدای همهمه با ورود شیخ عاقد می شود خاموشصدای شیخ می آید وکیلم من ؟جوابم ده وکیلم من ؟صدای آشنایی بله می گوید و مردم یک صدا با هم مبارک باد می گویند .خدای من صدای دوست صدای آشنای اوست !دلم در سینه می لرزد، برای مدتی ساکت، برای مدتی خاموشو ناگه نعره ام در کوچه می
برچسب:
نویسنده: نیکی فرهادی
درد یک پنجره را پنجره ها می فهمند
معنی کور شدن را گره ها می فهمند
سخت بالا بروی ، ساده بیایی پایین
قصه تلخ مرا سُرسُره ها می فهمند
یک نگاهت به من آموخت که در حرف زدن
چشم ها بیشتر از حنجره ها می فهمند
آنچه از رفتنت آمد به سرم را زمان آینده
مردم از خواندن این تذکره ها می فهمند
نه نفهمید کسی منزلت شمس مرا
قرن ها بعد در آن کنگره ها می فهمند
برچسب:
نویسنده: نیکی فرهادی
مـرده ام ؛ ایـن نـفـس تـازه ی مـن فـلـسفـه داردروی پــا بــودن ایـن بـــرج ِ کــهــن فـلـسـفـه دارد
سنگ این است که من فکر کنم"قسمتم این بود"تیـشـه بـر سـر زدن «سنـگ شکن» فلسفه دارددوستـی بـا تـو میـسّـر کـه نـشـد نقشه کشیدمبـا رفـیــقــان شـمـا دوســـت شــدن فلسفه داردگفته بودند که در شهر شبی دیده شدی،حیف...و هـمـین "حیـف" خودش مـطـمـئـنـا فلسفه داردآمــدی بــر ســر قــبــرم ، نـشـد از قـبــر در آیــمتـازه فـهـمـیـده ام ایـن بـنـد ِکـفــن فـلـسفه دارد
برچسب:
نویسنده: نیکی فرهادی
شبی در حال مستی تکیه بر جای خدا کردمدر آن یک شب، خدایا ! من عجایب کارها کردمجهان را روی هم کوبیدم، از نو ساختم گیتیز خاک عالم کهنه، جهانی نو بنا کردمکشیدم بر زمین از عرش، دنیادار سابق راسخن واضحتر و بهتر بگویم، کودتا کردم !خدا را بنده ی خود کرده، خود گشتم خدای اوخدایی با تسلط، هم به ارض و هم سما کردم!میان آب شُستم سر به سر برنامه ی پیشینهر آن چیزی که از اول بود، نابود و فنا کردمنمودم هم بهشت و هم جهنم، هر دو را معدومکشیدم پیش نقد و نسیه، بازی را رها کردمنماز و روزه را تعطیل کردم، کعبه را بستم
برچسب:
نویسنده: نیکی فرهادی
یاز قلمادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: نیکی فرهادی
ویران شده را حوصله ی منت معمار نباشد ویرانه ی مارابگذارید ویرانه تر بماند...
برچسب:
نویسنده: نیکی فرهادی